Ποδόσφαιρο
Μπάσκετ
Βόλεϊ
Πόλο.png)
Πρωτοσέλιδα
Δεν βρήκε τα στάνταρ του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου που διεξάγεται στο Παρίσι ο Γιώργος Τσάκωνας και έμεινε εκτός τελικού στο μήκος.Ο άλτης του Ολυμπιακού έκανε τα δύο πρώτα άλματά του άκυρα και το άγχος που του δημιουργήθηκε από αυτήν την εξέλιξη ήταν αρκετό. Ο Τσάκωνας έκανε 7,35μ. στην τελευταία προσπάθειά του, απλώς για να μετρηθεί. Σε αυτόν τον προκριματικό ουδείς αθλητής πέρασε τα 8μ. Ο Λούης Τσάτουμας, από τη μεριά του, αν και έκανε 7,66μ. στο πρώτο άλμα και 7,81μ. στο δεύτερο, δεν έκανε το τρίτο λόγω πόνων και έμεινε και ο ίδιος εκτός τελικού.
Τέλειωσε και το παιχνίδι με αντίπαλο την Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ, ο Ολυμπιακός κατάφερε μια ακόμη νίκη (5η στη σειρά) και μάλιστα με χαρακτηριστική άνεση και πλέον στο άμεσο μέλλον θα ρθει αντιμέτωπος με αυτή την "περίεργη" ομάδα, όπως την χαρακτηρίζει το Thrylos.gr, που ακούει στο όνομα, Σιένα.
Αναφέρει, λοιπόν, ότι σε κάθε περίπτωση οι Ιταλοί είναι μια από τις πλέον συνεπείς δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ την τελευταία πενταετία και κανείς δεν πρέπει να τους υποτιμήσει. Ούτε βέβαια και ο Ολυμπιακός.
Προφανώς, ο Ντούσαν Ίβκοβιτς γνωρίζει καλύτερα απ' όλους τα τρωτά και δυνατά σημεία της Σιένα, και σαφώς ξέρει τι πρέπει να κάνει. Είναι δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός θα είναι πανέτοιμος για τις αναμετρήσεις με την ομάδα της Τοσκάνης. Άλλωστε, εδώ και ένα δίμηνο, τουλάχιστον, οι Πειραιώτες βρίσκονται σε κατάσταση σούπερ! Οι ερυθρόλευκοι παίζουν καλό μπάσκετ, τα "βαριά" τους όπλα είναι όπως πρέπει και η ομάδα έχει φτάσει σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο. Αυτό φαίνεται πάνω στο παρκέ, δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις...
Πάμε τώρα και λίγο στη Σιένα, η οποία "τσάκισε" το βράδυ της Πέμπτης τη Ρεάλ Μαδρίτης με 77-95 μέσα στο "Βισταλέγκρε", δείχνοντας ότι είναι και αυτή στο... πικ της. Ο Σιμόνε Πιανιτζιάνι δεν είναι τυχαίος προπονητής, θεωρείται από τους πλέον εξελίξιμους και με έργο στην ιταλική ομάδα. Έχει προσδώσει στην ομάδα του χαρακτήρα και ταυτότητα (σκληρή άμυνα, πάθος πάνω στο παρκέ για 40 λεπτά με τον εκάστοτε αντίπαλο), ενώ έχει άριστη συνεργασία με το δεξί του χέρι, Λούκα Μπάνκι.
Στο ρόστερ κάθε χρόνο γίνονται προσθαφαιρέσεις και νομίζεις ότι ουσιαστικά τίποτα δεν αλλάζει στην φιλοσοφία και την δυναμική της Σιένα. Το καλοκαίρι έφυγαν οι ΜακΙντάιρ και Σάτο, και όλοι μιλούσαν για "τέλος εποχής", αλλά η Σιένα εξακολουθεί να κάνει "πάρτι" στο "σπαγγέτι σιρκουί", ελέγχει πλήρως την ιταλική αγορά και κατάφερε να μην φανούν τα κενά που όντως δημιουργήθηκαν. Ο ΜακΚάλεμπ αποτελεί "όπλο" στο φετινό ρόστερ, αλλά ευτυχώς για τον Ολυμπιακό είναι τραυματίας εδώ και κάποιο διάστημα, οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι Στόουνρουκ, Καουκένας και Λαβρίνοβιτς συνεχίζουν στην "πεπατημένη" των προηγούμενων χρόνων, κάνοντας σε απόλυτο βαθμό αυτά που τους ζητάει ο προπονητής τους, ο Νίκος Ζήσης έχει αναβαθμισμένο ρόλο και βοηθάει σαφώς περισσότερο, ενώ ο Ράκοβιτς και Γιάριτς αποτελούν επίσης δυο σούπερ επιλογές, που κάθε τεχνικός θα ήθελε να έχει στην διάθεσή του. Φυσικά, υπάρχουν και άλλοι παίκτες που πλαισιώνουν το ρόστερ και έχουν δημιουργήσει αυτό το τόσο δεμένο σύνολο.
Ο καλός Ολυμπιακός, μπορεί να εκμεταλλευτεί την έδρα του και να φτάσει στην πρόκριση για το Final-4 της Βαρκελώνης, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι έχει εύκολο έργο απέναντι στην πολύ δυνατή και συνεπή εδώ και τουλάχιστον μια πενταετία, Σιένα. Αυτό είναι που κάνει ξεχωριστή την περίπτωσή της, δηλαδή το ότι έχει καταφέρει να παίζει μονίμως σε υψηλό επίπεδο στην Ευρωλίγκα, έστω και αν δεν έχει φτάσει σε κάποιο τελικό, ενώ στο εγχώριο γίγνεσθαι είναι τουλάχιστον μια κλάση πάνω από τις άλλες ομάδες.
Τέλος, μην ξεχνάμε ότι η Σιένα έχει πίσω της μια τραπεζική δύναμη, που ακούει στο όνομα Μοντεπάσκι, αλλά και φυσικά τον πρόεδρό της, Φερντινάντο Μινούτσι, ο οποίος έχει οργανώσει εξαιρετικά την ομάδα σε όλους τους τομείς, ενώ έχει πέσει βάρος και στις ακαδημίες, καθώς δίνεται ένα ποσό κοντά στο 1 εκ. ευρώ ετησίως για να βγουν παίκτες που αύριο-μεθαύριο θα στελεχώσουν την πρώτη ομάδα.
Οι απαντήσεις προσεχώς... πάνω στο παρκέ...
Στο θέμα της μεταβίβασης του 50% του «Καραϊσκάκη» από τον Σωκράτη Κόκκαλη στον Βαγγέλη Μαρινάκη υπάρχουν ακόμα εκκρεμότητες και το θέμα δεν έχει κλείσει ακόμα.Το πιθανότερο είναι ότι θα κλείσει βέβαια, χωρίς να αποκλείεται όμως και καμιά έκπληξη. Το αργότερο μέχρι τα τέλη του μήνα ή αρχές Απρίλη, μάλλον θα υπάρχουν εξελίξεις στο θέμα «Καραϊσκάκη».
Όλα είναι έτοιμα και στημένα σαν από καιρό για τη μεγάλη γιορτή που με τόση αγωνία περίμεναν όλοι. Τελικά κι ο κόσμος είναι παρόν, για την ακρίβεια έχει κατακλίσει τον χώρο από άκρου εις άκρον. Από το μεγάλο αυτό γεγονός δεν θα μπορούσαν να λείψουν και οι υψηλοί προσκεκλημένοι, μορφές σε σημείο αγιοποίησης από τους φανατικούς του είδους.
Η αίθουσα ασφυκτιά και το πάθος κάνει παρέα στην αγωνία που κόβει βόλτες στον χώρο.
Ο ορυμαγδός των εκατέρωθεν δηλώσεων όλες αυτές τις μέρες που διανύσαμε, καταλάγιασε, έσβησε με μιας, οι όποιες ανορθογραφίες μπήκαν κάτω από το ζυγό της γομολάστιχας και εξαφανίστηκαν δια παντός από προσώπου γης. Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα θα αντικρίσεις φάτσες σμιλεμένες με το καλέμι της αισιοδοξίας και πλασμένες με το χαμόγελο της Τζοκόντας.
Τελικά δεν κρίθηκε άκρως απαραίτητο το παιδομάζωμα και οι εκπαιδευτικοί ουδόλως στερήθηκαν την ευεργετική ανάπαυση του Σαββατοκύριακου. Ενήλικες γαρ ανέλαβαν όλοι την ευθύνη που τους αναλογεί και φέρθηκαν όπως αρμόζει σε κάθε νοήμων ον.
Η λάμψη του τελικού φαντάζει τόσο εκτυφλωτική που θα’ λεγε κάποιος ότι δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από άλλες διοργανώσεις προηγμένων χωρών. Ο στίβος αστράφτει μέσα στο πιο κυριλάτο ένδυμα που θα ζήλευε ακόμη και ο διασημότερος ράφτης κουστουμιών. Τα δεκάδες πολύχρωμα σποτ περιλούζουν με εκτυφλωτικό φως τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είναι έτοιμος να υποδεχτεί διαγωνιζόμενους και καλεσμένους.
Οι μόνοι που δείχνουν να ενοχλούνται από αυτή την κατάσταση είναι οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ, γκρινιάζοντας για το στήσιμο του βαρύ εξοπλισμού τους που αποτελείται από άπειρα λάπτοπ έτοιμα να αποθηκεύσουν και να στείλουν εκατοντάδες κείμενα στους διαχειριστές των sites και blogs , που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Τελικά λειτουργώντας και οι ίδιοι εκπτωτικά εναρμονισμένοι στο κλίμα των ημερών, έδειξαν να συμβιβάζονται με λιγότερες ανέσεις προς όφελος του τελικού. Άλλωστε τι ψυχή έχει μια μικρή ταλαιπωρία μπροστά σε ένα τέτοιο γεγονός που η τύχη του πέρασε από χίλια κύματα. Ποιος μπορεί να λησμονήσει τις τραγελαφικές συζητήσεις επί συζητήσεων σχετικά με την τύχη του τελικού; Επιστρατεύτηκαν από μπόπιρες με τους πατεράδες τους ενώ προτάθηκε ακόμη και η λύση θεατών σε ολόγραμμα ώστε να μην εμπνέουν καμία επικινδυνότητα.
Ο δείκτης του τεράστιου ρολογιού που κρεμόταν επιβλητικό σε έναν από τους πλαινούς τοίχους , είχε κάνει αρκετές στροφές γύρω από τον άξονά του, δείγμα του ότι η ώρα του μεγάλου τελικού πλησίαζε δραματικά. Για να ακριβολογούμε , σχεδόν άγγιξε την ώρα που οι πρωταγωνιστές θα έκαναν θριαμβευτική είσοδο στο τερέν.
Η ώρα λίγο μετά τις 9 και σαγηνευτικές χορεύτριες εισέβαλαν ξεσηκώνοντας τα πλήθη που είχαν κατακλίσει και το τελευταίο τετραγωνικό της αίθουσας.
Η τελετή σεμνή και λιτή, δίχως πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες , πλήρως εναρμονισμένη με την γενική σφιχτή οικονομική πολιτική της χώρας. Μονάχα το μαύρο φόρεμα της κοπέλας που κοπανούσε με μανία το τύμπανο θύμιζε την απόγνωση των πρότερων αγχωτικών ημερών.
Ξάφνου όλοι πετάχτηκαν από τα καθίσματα τους και όρθωσαν το πλημμυρισμένο από εθνική υπερηφάνεια κορμί , στο άκουσμα του εθνικού ύμνου. Απείχαμε μόλις ελάχιστα δεύτερα από το μεγάλο γεγονός. Ρίγη συγκίνησης διαπερνούσαν τις ραχοκοκαλιές όλων ενώ δάκρυα ανάβλιζαν από τα βουρκωμένα μάτια των παρευρισκόμενων, στη σκέψη πως η τελετή σε 3,2,1 θα έπαιρνε σάρκα και οστά. Μια τελετή που μέχρι και πριν λίγο φάνταζε όνειρο απατηλό, ένας τελικός που απειλούνταν με εξαφάνιση από το καλεντάρι των θεσμικών εκδηλώσεων.
Τελικός ώρα μηδέν. Οποία ονειρική εικόνα εκτυλίσονταν μπρος στα μάτια μας. Οι πρωταγωνιστές της βραδιάς παραταγμένοι δίπλα δίπλα σε μια νοητή γραμμή να υποκλίνονται στον κόσμο που ήρθε για να τους τιμήσει. Εικόνες που θα έλεγε κανείς πως ανάγονται αυτοδίκαια σε all time classics και τοποθετούνται σε περίοπτη θέση στο άλμπουμ με τις αναμνήσεις.
Η απαραίτητη προθέρμανση είχε τελειώσει και η ένταση χτυπούσε κόκκινο.
The time is now, τα κορμιά ορθώνονται γεμάτα ένταση και οι φλέβες θα έλεγες ότι θα αποκολληθούν από το υπόλοιπο σώμα. Ο ιδρώτας κυλάει ακατάπαυστα από τους ανοιχτούς πόρους , τα γόνατα λυγίζουν από πάθος της στιγμής και οι φωνές απειλούν με ρήξη τυμπάνου.
Come with me and Hamogela, προτρέπουν τον κόσμο ούτως ώστε να τον αποτρέψουν από οποιαδήποτε υποψία παραβατικής συμπεριφοράς προς τους διαγωνιζόμενους.
Οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται κατά τη διάρκεια της βραδιάς δεχόμενοι διαδοχικές ασίστ που τις μεταφράζουν σε πόντους νίκης. Το κοινό παραληρεί ,η μάχη διεξάγεται σώμα με σώμα ,ελάχιστοι δυσαρεστημένοι από την αισιόδοξη τροπή που πήρε το σκηνικό, εραστές του χάους αναφωνούν γεμάτοι οργή: Ι don’t wanna dance!!!
Το δεκάλεπτο διάλειμμα λειτούργησε ευεργετικά για όλους αφού όσο διήρκεσε έδωσε την ευκαιρία για σχόλια και σκόρπιες προβλέψεις σχετικά με τον νικητή της βραδιάς ,αποσυμφορώντας την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα. Διαφωνίες γαρνιρισμένες με εξοντωτικές κραυγές τεκμηρίωσης προσωπικών απόψεων, αλλά και πλήρης ταύτιση απόψεων για το επιτυχημένο της διοργάνωσης.
Watch my dance, ένας χορός δικαίωσης όλων εκείνων που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους υπερασπιζόμενοι την διεξαγωγή του τελικού, δίχως να παρουσιάζουν συμπτώματα ευθυνοφοβίας. Ο ήχος της σιωπής σήμανε την λήξη της σεμνής τελετής και όλα πήγαν κατ’ ευχήν, δικαιώνοντας τους τολμηρούς και καταβαραθρώνοντας εκείνους που έχουν κάνει τον φόβο δεύτερη φύση τους.
Τι κι αν ο τελικός είχε στις πρώτες θέσεις των επισήμων τον κ. Ψινάκη αντί του κ.Βασιλακόπουλου και τον κ.Κοτέντο αντί του κ.Οικονομίδη; Τι κι αν ο τελικός δεν ήταν εκείνος με πρωταγωνιστή την πορτοκαλί μπάλα αλλά αυτός της άχρωμης και άοσμης πλην όμως τίμιας Eurovision; It’s all greek to me…
Τι κι αν ο mvp της βραδιάς δεν ήταν κάποιος Lucas Gordon αλλά ένας άλλος ονόματι Λούκας Γιώρκας ,το τίμιο παιδί από την Κύπρο που έκανε το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα.
Η αυλαία έπεσε, τα διαπεραστικά φλας των φωτογράφων αποχώρησαν μαζί με τις ογκώδεις κάμερες και όλοι πήραν το δρόμο της επιστροφής έχοντας έντονα στα χείλη την γεύση ενός τελικού αντάξιου των ανθρώπων που επωμίστηκαν την διεξαγωγή του. Ίσως κάποια στιγμή και όλοι εκείνοι που επαίρονται ότι κόπτονται για το καλό του ελληνικού μπάσκετ να επιδείξουν ανδρεία και λεβεντιά και να απεγκλωβίσουν το άθλημα από συμφέροντα και ιδιοτελείς βλέψεις.
Ίσως τότε να φανεί μια αχτίδα φωτός μέσα στο καταχείμωνο θυμίζοντας eurovision από το παρελθόν. Θα είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη. Η άνοιξη του ελληνικού μπάσκετ…
LAMBROST
Η αίθουσα ασφυκτιά και το πάθος κάνει παρέα στην αγωνία που κόβει βόλτες στον χώρο.
Ο ορυμαγδός των εκατέρωθεν δηλώσεων όλες αυτές τις μέρες που διανύσαμε, καταλάγιασε, έσβησε με μιας, οι όποιες ανορθογραφίες μπήκαν κάτω από το ζυγό της γομολάστιχας και εξαφανίστηκαν δια παντός από προσώπου γης. Όπου κι αν στρέψεις το βλέμμα θα αντικρίσεις φάτσες σμιλεμένες με το καλέμι της αισιοδοξίας και πλασμένες με το χαμόγελο της Τζοκόντας.
Τελικά δεν κρίθηκε άκρως απαραίτητο το παιδομάζωμα και οι εκπαιδευτικοί ουδόλως στερήθηκαν την ευεργετική ανάπαυση του Σαββατοκύριακου. Ενήλικες γαρ ανέλαβαν όλοι την ευθύνη που τους αναλογεί και φέρθηκαν όπως αρμόζει σε κάθε νοήμων ον.
Η λάμψη του τελικού φαντάζει τόσο εκτυφλωτική που θα’ λεγε κάποιος ότι δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από άλλες διοργανώσεις προηγμένων χωρών. Ο στίβος αστράφτει μέσα στο πιο κυριλάτο ένδυμα που θα ζήλευε ακόμη και ο διασημότερος ράφτης κουστουμιών. Τα δεκάδες πολύχρωμα σποτ περιλούζουν με εκτυφλωτικό φως τον ειδικά διαμορφωμένο χώρο που είναι έτοιμος να υποδεχτεί διαγωνιζόμενους και καλεσμένους.
Οι μόνοι που δείχνουν να ενοχλούνται από αυτή την κατάσταση είναι οι εκπρόσωποι των ΜΜΕ, γκρινιάζοντας για το στήσιμο του βαρύ εξοπλισμού τους που αποτελείται από άπειρα λάπτοπ έτοιμα να αποθηκεύσουν και να στείλουν εκατοντάδες κείμενα στους διαχειριστές των sites και blogs , που ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα.
Τελικά λειτουργώντας και οι ίδιοι εκπτωτικά εναρμονισμένοι στο κλίμα των ημερών, έδειξαν να συμβιβάζονται με λιγότερες ανέσεις προς όφελος του τελικού. Άλλωστε τι ψυχή έχει μια μικρή ταλαιπωρία μπροστά σε ένα τέτοιο γεγονός που η τύχη του πέρασε από χίλια κύματα. Ποιος μπορεί να λησμονήσει τις τραγελαφικές συζητήσεις επί συζητήσεων σχετικά με την τύχη του τελικού; Επιστρατεύτηκαν από μπόπιρες με τους πατεράδες τους ενώ προτάθηκε ακόμη και η λύση θεατών σε ολόγραμμα ώστε να μην εμπνέουν καμία επικινδυνότητα.
Ο δείκτης του τεράστιου ρολογιού που κρεμόταν επιβλητικό σε έναν από τους πλαινούς τοίχους , είχε κάνει αρκετές στροφές γύρω από τον άξονά του, δείγμα του ότι η ώρα του μεγάλου τελικού πλησίαζε δραματικά. Για να ακριβολογούμε , σχεδόν άγγιξε την ώρα που οι πρωταγωνιστές θα έκαναν θριαμβευτική είσοδο στο τερέν.
Η ώρα λίγο μετά τις 9 και σαγηνευτικές χορεύτριες εισέβαλαν ξεσηκώνοντας τα πλήθη που είχαν κατακλίσει και το τελευταίο τετραγωνικό της αίθουσας.
Η τελετή σεμνή και λιτή, δίχως πολλές φανφάρες και τυμπανοκρουσίες , πλήρως εναρμονισμένη με την γενική σφιχτή οικονομική πολιτική της χώρας. Μονάχα το μαύρο φόρεμα της κοπέλας που κοπανούσε με μανία το τύμπανο θύμιζε την απόγνωση των πρότερων αγχωτικών ημερών.
Ξάφνου όλοι πετάχτηκαν από τα καθίσματα τους και όρθωσαν το πλημμυρισμένο από εθνική υπερηφάνεια κορμί , στο άκουσμα του εθνικού ύμνου. Απείχαμε μόλις ελάχιστα δεύτερα από το μεγάλο γεγονός. Ρίγη συγκίνησης διαπερνούσαν τις ραχοκοκαλιές όλων ενώ δάκρυα ανάβλιζαν από τα βουρκωμένα μάτια των παρευρισκόμενων, στη σκέψη πως η τελετή σε 3,2,1 θα έπαιρνε σάρκα και οστά. Μια τελετή που μέχρι και πριν λίγο φάνταζε όνειρο απατηλό, ένας τελικός που απειλούνταν με εξαφάνιση από το καλεντάρι των θεσμικών εκδηλώσεων.
Τελικός ώρα μηδέν. Οποία ονειρική εικόνα εκτυλίσονταν μπρος στα μάτια μας. Οι πρωταγωνιστές της βραδιάς παραταγμένοι δίπλα δίπλα σε μια νοητή γραμμή να υποκλίνονται στον κόσμο που ήρθε για να τους τιμήσει. Εικόνες που θα έλεγε κανείς πως ανάγονται αυτοδίκαια σε all time classics και τοποθετούνται σε περίοπτη θέση στο άλμπουμ με τις αναμνήσεις.
Η απαραίτητη προθέρμανση είχε τελειώσει και η ένταση χτυπούσε κόκκινο.
The time is now, τα κορμιά ορθώνονται γεμάτα ένταση και οι φλέβες θα έλεγες ότι θα αποκολληθούν από το υπόλοιπο σώμα. Ο ιδρώτας κυλάει ακατάπαυστα από τους ανοιχτούς πόρους , τα γόνατα λυγίζουν από πάθος της στιγμής και οι φωνές απειλούν με ρήξη τυμπάνου.
Come with me and Hamogela, προτρέπουν τον κόσμο ούτως ώστε να τον αποτρέψουν από οποιαδήποτε υποψία παραβατικής συμπεριφοράς προς τους διαγωνιζόμενους.
Οι πρωταγωνιστές εναλλάσσονται κατά τη διάρκεια της βραδιάς δεχόμενοι διαδοχικές ασίστ που τις μεταφράζουν σε πόντους νίκης. Το κοινό παραληρεί ,η μάχη διεξάγεται σώμα με σώμα ,ελάχιστοι δυσαρεστημένοι από την αισιόδοξη τροπή που πήρε το σκηνικό, εραστές του χάους αναφωνούν γεμάτοι οργή: Ι don’t wanna dance!!!
Το δεκάλεπτο διάλειμμα λειτούργησε ευεργετικά για όλους αφού όσο διήρκεσε έδωσε την ευκαιρία για σχόλια και σκόρπιες προβλέψεις σχετικά με τον νικητή της βραδιάς ,αποσυμφορώντας την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα. Διαφωνίες γαρνιρισμένες με εξοντωτικές κραυγές τεκμηρίωσης προσωπικών απόψεων, αλλά και πλήρης ταύτιση απόψεων για το επιτυχημένο της διοργάνωσης.
Watch my dance, ένας χορός δικαίωσης όλων εκείνων που διαρρήγνυαν τα ιμάτιά τους υπερασπιζόμενοι την διεξαγωγή του τελικού, δίχως να παρουσιάζουν συμπτώματα ευθυνοφοβίας. Ο ήχος της σιωπής σήμανε την λήξη της σεμνής τελετής και όλα πήγαν κατ’ ευχήν, δικαιώνοντας τους τολμηρούς και καταβαραθρώνοντας εκείνους που έχουν κάνει τον φόβο δεύτερη φύση τους.
Τι κι αν ο τελικός είχε στις πρώτες θέσεις των επισήμων τον κ. Ψινάκη αντί του κ.Βασιλακόπουλου και τον κ.Κοτέντο αντί του κ.Οικονομίδη; Τι κι αν ο τελικός δεν ήταν εκείνος με πρωταγωνιστή την πορτοκαλί μπάλα αλλά αυτός της άχρωμης και άοσμης πλην όμως τίμιας Eurovision; It’s all greek to me…
Τι κι αν ο mvp της βραδιάς δεν ήταν κάποιος Lucas Gordon αλλά ένας άλλος ονόματι Λούκας Γιώρκας ,το τίμιο παιδί από την Κύπρο που έκανε το παιδικό του όνειρο πραγματικότητα.
Η αυλαία έπεσε, τα διαπεραστικά φλας των φωτογράφων αποχώρησαν μαζί με τις ογκώδεις κάμερες και όλοι πήραν το δρόμο της επιστροφής έχοντας έντονα στα χείλη την γεύση ενός τελικού αντάξιου των ανθρώπων που επωμίστηκαν την διεξαγωγή του. Ίσως κάποια στιγμή και όλοι εκείνοι που επαίρονται ότι κόπτονται για το καλό του ελληνικού μπάσκετ να επιδείξουν ανδρεία και λεβεντιά και να απεγκλωβίσουν το άθλημα από συμφέροντα και ιδιοτελείς βλέψεις.
Ίσως τότε να φανεί μια αχτίδα φωτός μέσα στο καταχείμωνο θυμίζοντας eurovision από το παρελθόν. Θα είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη. Η άνοιξη του ελληνικού μπάσκετ…
LAMBROST
Μέχρι και σήμερα το μεσημέρι στις 14.10 είχαν σταλεί συνολικά 67.717 μηνύματα στο 54080, τον αριθμό σωτηρίας για τον Ερασιτέχνη Ολυμπιακό. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν μπει στον κόπο και το οικονομικό κόστος προκειμένου να βοηθήσουν τον Θρύλο σ' αυτή την πραγματικά δύσκολη συγκυρία. Ένα απ' αυτά τα χιλιάδες sms όμως εστάλη από ένα ξεχωριστό κινητό. Και ήταν ξεχωριστό λόγω του ιδιοκτήτη του.Σε κουβέντα που είχε με Έλληνα φίλο του και οπαδό του Ολυμπιακού ο Κέβιν Μιραλάς πριν από μερικές ημέρες, πληροφορήθηκε για όλο αυτό που συμβαίνει. Έμαθε με αρκετές λεπτομέρειες για τα οικονομικά προβλήματα του Ερασιτέχνη και για το εγχείρημα αυτό. Και όταν έμαθε όλα όσα ήθελε, δεν το σκέφτηκε καθόλου. Έβγαλε το κινητό από την τσέπη του και είπε στον φίλο του: «πες μου σε ποιόν αριθμό στέλνουμε μήνυμα». Και όταν εκείνος του απάντησε στο 54080, ο Κέβιν έκανε αυτό που τού «είπε» η καρδιά του..
Έτοιμος για τον αγώνα με τον Εργοτέλη, είναι ο Όλοφ Μέλμπεργκ που προπονήθηκε κανονικά, ξεπερνώντας το πρόβλημα τραυματισμού που τον ταλαιπώρησε.
Ο Ιμπαγάσα ακολούθησε πρόγραμμα που περιλάμβανε πιο έντονη ατομική προπόνηση στο γυμναστήριο και στο γήπεδο με μπάλα.
Επίσης πρόγραμμα ατομικής προπόνησης στο γυμναστήριο και στο γήπεδο έκανε και ο Ντουντού, για λόγους ξεκούρασης. Η συμμετοχή του «Κάνιο» και του Βραζιλιάνου θα κριθεί στην προπόνηση του Σαββάτου, αλλά μάλον ο Ερνέστο Βαλβέρδε θα τους έχει κανονικά στην 18αδα. Κατά τα άλλα, ο Ραούλ Μπράβο συνέχισε το πρόγραμμα θεραπείας που ακολουθεί και θα κάνει αγώνα δρόμου για να είναι έτοιμος για το ντέρμπι με την ΑΕΚ.
Οι «ερυθρόλευκοι» θα ολοκληρώσουν την προετοιμασία τους το Σάββατο, με την προπόνηση που θα γίνει στις 19:00.
Μετά την αποχώρηση του Αλέξη Αλεξανδρή η θέση του προπονητή της ομάδας Νέων του Ολυμπιακού έχει καλυφθεί προσωρινά, από τον υπεύθυνο των τμημάτων υποδομής, Μπάμπη Ζελενίτσα.Σύμφωνα με πληροφορίες του Πρωταθλητή ενόψει της επόμενης σεζόν, θα υπάρξει μόνιμος αντικαταστάτης και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι μέσα στους υποψήφιους είναι και ο πρώην παίκτης της ομάδας Τάκης Γκώνιας, ο οποίος άρχισε τον τελευταίο καιρό να παρακολουθεί τα απαραίτητα σεμινάρια, ώστε μέχρι το τέλος της σεζόν να έχει αποκτήσει το απαραίτητο δίπλωμα για να μπορέσει να ξεκινήσει νέα καριέρα.
